Witam wszystkich, nie szukam tutaj żadnej porady lekarskiej. Chcę tylko zobaczyć, czy inni ludzie uważają, że to „nie w porządku”. Za kilka tygodni mam kontrolę, więc chciałbym się do tego zabrać tak dobrze poinformowany, jak to tylko możliwe…
Więc zbliżam się do 3 miesięcy na insulinie i może 5 miesięcy na cukrzycę typu 1. Kiedy mnie wpuścili
To całkiem normalne na początek. Zwłaszcza w przypadku nowej diagnozy organizm prawdopodobnie nadal wytwarza pewną ilość insuliny, a mechanizmy kontrregulacyjne nie uległy jeszcze całkowitemu pogorszeniu.
W końcu przejdziesz do szacowania węglowodanów („liczenie” to błędne określenie) i dostosowywania dawek w oparciu o zawartość węglowodanów.
W pewnym momencie możesz nawet przejść dalej i po prostu patrzeć na talerz z jedzeniem i myśleć „3,4 jednostki” lub „9,3 jednostki” lub cokolwiek innego. Możesz też zacząć brać pod uwagę tłuszcze i białka oprócz węglowodanów.
Lub, w zależności od tego, jak szybko poprawi się technologia podawania insuliny i jej automatycznego podawania, możesz zapomnieć o wszystkim, czego Cię nauczono, ponieważ Twoja pompa po prostu się tym zajmie.
Tak, powinieneś ustalić stosunek insuliny do węglowodanów i dawkować je odpowiednio do węglowodanów w posiłku. Zdecydowanie powinieneś rzucić temu wyzwanie. Jeśli nie pomogą ci się dostosować, potrzebujesz nowego lekarza. Powinieneś udać się do endokrynologa, a ja gorąco sugeruję wizytę u dietetyka lub dietetyka.
To brzmi jak porada, którą otrzymujesz pierwszego dnia od diagnozy, ale potem zostaje ona dostosowana bardzo szybko, gdy okres miesiąca miodowego ustanie. Kiedy zdiagnozowano mnie, musiałem brać około 2 jednostek dziennie w ramach „dopalacza”, ale bardzo szybko zmieniłem dawkowanie na „właściwe” dawkowanie.
Oczywiście, jeśli stałe 2u Ci odpowiada, to świetnie, ale podejrzewam, że będziesz mieć wzloty i upadki, gdy węglowodany w posiłku nie będą się zgadzać i powinieneś porozmawiać o tym ze swoim lekarzem, ponieważ prawdopodobnie po prostu przegapił kolejną poradę.
Edycja: dla porównania, dawki insuliny i spożycie węglowodanów były „stałe” – np. Twoje śniadanie musi zawsze składać się z 20 g węglowodanów i 1 jednostki insuliny, obiad to 40 g węglowodanów i 2 jednostki itd. – ale to podejście było już wycofywane w wielu miejscach pod koniec lat 80. i na początku lat 90., więc jest to mało prawdopodobne w tym przypadku, chyba że masz bardzo
Czy ktoś inny podchodził do tego w ten sposób na początku?
Tak, chociaż jestem typem II.
Efekt końcowy był taki, że w końcu odrzucono mnie od szybkiego aktorstwa, ponieważ było to dla mnie przesadą. A moja długo działająca dawka nie została zmieniona od ponad roku.
Jak bardzo powinienem to kwestionować podczas następnej kontroli?
Prawdopodobnie chcesz poprosić swojego lekarza o dokładne wyjaśnienia.
Czy oszalałem, myśląc, że to dziwne? Generalnie ufam lekarzom i medycynie, ale nie mogę pojąć logiki w tym przypadku…
Nie jesteś szalony.
Podejrzewam, że mają na celu zbudowanie modelu postępowania z jedzeniem i insuliną. Zakładam, że proszą cię o dokumentowanie wszystkiego, co jesz, aby móc powiązać to z danymi CGM.
Nabycie praktyki w kłuciu siebie to prawdopodobnie niezły bonus, ale są pewne d
Podstaw liczenia węglowodanów i dostosowywania proporcji insuliny nauczono mnie, gdy jeszcze leżałam na OIOM-ie z DKA, po postawieniu wstępnej diagnozy.
Przypuszczam, że sytuacja może wyglądać inaczej, jeśli zostanie wykryta wcześniej i nie będziesz miał 4 dni na to, aby DSN i dietetyk poinstruowali Cię o tym?
Jak bardzo powinienem to kwestionować podczas następnej kontroli?
Myślę, że szaleństwem byłoby dalsze przyjmowanie zbyt małych ilości insuliny, jeśli wiesz, że za każdym razem spowoduje to stężenie glukozy na poziomie 12 mmol/l.
Czy oszalałem, myśląc, że to dziwne?
Myślę, że wielu lekarzy stosuje bardzo przestarzałe, niewłaściwe metody – często słyszy się o osobach stosujących przesuwaną skalę lub cierpiących na długotrwałą hiperglikemię, ponieważ muszą skontaktować się ze swoim endokrynologiem w celu uzyskania zgody na przyjęcie odpowiedniej ilości insuliny.
Choruję na cukrzycę dopiero od roku, ale dzięki nim dość szybko zacząłem liczyć węglowodany.
Przez pierwsze tygodnie kazali mi robić coś podobnego do ciebie. Ustalona dawka zależna od poziomu cukru we krwi przed jedzeniem, która nie uwzględnia jedzenia. Stopniowo zwiększaliśmy dawkę i dobieraliśmy dawkę podstawową, aż wróciłem do zasięgu. Ustalenie tego zajęło mi może dwa/trzy tygodnie, następnie zaczęliśmy ustalać mój stosunek insuliny do węglowodanów i obliczać dawkowanie dla różnych produktów spożywczych.
Czy nie zabraknie Ci energii, jeśli zjesz coś o niskiej zawartości węglowodanów? Zdecydowanie nalegałbym, abyś zaczął liczyć węglowodany na następnej wizycie!
Zacząłem (lata temu) od stałej ilości każdego posiłku, a następnie z biegiem lat przeszedłem do ruchomej skali zależnej od poziomu cukru we krwi przed posiłkiem i przewidywanych węglowodanów z posiłku
Teraz, wiele lat później, moje cukry i waga są pod kontrolą. W zasadzie wróciłem do stałej dawki i rozmawiam z lekarzem o możliwym zmniejszeniu dawki do 2 zastrzyków dziennie zamiast trzech
Nie brzmi to dla mnie normalnie. Na początek dostałem ruchomą skalę przez mniej więcej pierwszy tydzień, która dawała mi tę samą dawkę pokarmów każdego dnia, ale dodała także dawki korygujące. Gdybym miał 200 mg/dl, wziąłbym więcej insuliny niż 100 mg/dl przed posiłkiem.
Następnie przystąpiono do liczenia węglowodanów, zaczynając od stosunku insuliny do węglowodanów wynoszącego 1:20. Po kilku próbach i błędach doszedłem do mniej więcej 1:7. Wszystko to wydarzyło się w ciągu pierwszego miesiąca.
Dziwię się, że nawet nie dostałeś ruchomej skali, nie mówiąc już o rozpoczęciu liczenia węglowodanów
VA zrobił mi to, kiedy po raz pierwszy zacząłem przyjmować insulinę, około 5 lat temu. Straciłem kontrolę i kazali mi podawać 25 jednostek na każdy posiłek. Tak, 25 jednostek. Potem złapałam Covid-19 i mój apetyt zniknął. Któregoś wieczoru na kolację jadłem kawałek ciasta z kurczakiem. Nie miałam apetytu, więc zjadłam mniejszy kawałek i losowo zmniejszyłam ilość branej insuliny do około 20 jednostek. Nie skończyłem nawet połowy kawałka placka z kurczakiem i około drugiej w nocy moja żona musiała mi zrobić dwa zastrzyki glukozy, ponieważ licznik na palcu wskazywał LO. Czyli byłem poniżej zakresu rejestrowanego na mierniku.
Całkowicie normalne, tak właśnie robiłem przez pierwsze piętnaście lat bycia cukrzykiem
Wypisano mnie ze szpitala z podobnymi instrukcjami. (Chociaż moje dawki były wyższe i kazano mi zażywać więcej przed śniadaniem.) Absolutnie nie zwracam uwagi na to, co będę jeść lub robić, ani nie zapewniam jedzenia czegokolwiek innego niż 3 gotowe posiłki. Powiedzieli, żebym nie przyjmował insuliny, jeśli przed posiłkiem mój poziom cukru we krwi był poniżej 5/90. Poinstruowano mnie również, aby NIGDY nie stosować insuliny, dopóki nie zacznę jeść.
To naprawdę nie jest odpowiedni plan długoterminowy, ale od czego zacząć? Myślę, że jest to łatwe i nie przytłaczające dla kogoś, kto jest nowy w tym wszystkim.
Miejmy nadzieję, że wkrótce zobaczysz endodontę, który poprowadzi Cię na lepszą ścieżkę leczenia!
(Nie mogłem – nigdy nie dostałem skierowania i utknąłem u lekarza pierwszego kontaktu, który naprawdę nie miał zbyt wiele do powiedzenia. Ale udało mi się to rozwiązać samodzielnie, korzystając z pomocy internetowej
Co dziwne, ostatnio skłaniam się ku stałej kwocie. Wiem, ile mam węglowodanów i w ogóle, ale mam tendencję do jedzenia trudnego do oszacowania bez mierzenia, więc po prostu czuję się pełny przy określonej liczbie.
JEDNAKŻE zakłada to określony procent węglowodanów i jeśli jem posiłek o mniejszej lub większej zawartości węglowodanów, koniecznie muszę dostosować do tego bolus.
Zawsze brałam ustaloną ilość insuliny. Monitoruję poziomy za pomocą cgm.
Mój tata robi to od 7 lat i jego cukier jest beznadziejny, mimo to nie chce rozmawiać o tym ze swoim lekarzem. Zawsze możesz zapytać swojego lekarza, jaka jest teoria stojąca za tym podejściem, mówiąca o tym, jak długo potrwa to leczenie.
Zdecydowanie prosiłabym o skierowanie do endokrynologa. Wiele PCP ma zaległości w edukacji i leczeniu cukrzycy.
ogólnie 20-25 przy wszystkich posiłkach szybko działających i 50 długoterminowo przy wieczornym posiłku, jeśli wszystko pójdzie nie tak, to mogą być dodatkowe dawki w ciągu dnia
Nie wspomniałeś o swoim wieku, ale im później w życiu zostaniesz zdiagnozowany, tym zazwyczaj typ 1 postępuje wolniej. Jeśli poziom glukozy jest podobny po podaniu tej samej ilości insuliny pomimo różnych posiłków, może to oznaczać, że występuje pewna ilość funkcjonującej masy komórek beta, która nadrabia zaległości. Dowody sugerują, że im ciężej pracujesz nad tymi komórkami, tym szybciej się męczą i obumierają. Zapytaj swojego lekarza, czy możesz zacząć zwiększać dawkę bolusa insuliny do posiłków. Za każdym razem, gdy podajesz insulinę, zwłaszcza gdy zwiększasz jej dawkę, zawsze miej pod ręką glukozę
Mój jest na ruchomej skali. Cukier – 160 do 6 jednostek 200 do 8 jednostek i tak dalej.
To nie zadziałało dobrze po wielu latach. Mam pompę insulinową i czujnik, dzięki którym wszystko działa na autopilocie.
Co tydzień zmieniam czujnik i port, a co kilka dni uzupełniam zbiornik
Zużywam mniej niż połowę tego, co wstrzykuję za pomocą pompki
Powodzenia
Nie wiem, co jest obecnie standardową praktyką, więc nie jestem pewien, co jest normalne, ale wyraźnie jesteś zainteresowany i zaangażowany, więc zdecydowanie powinieneś się teraz więcej uczyć. Gorąco polecam „Sugar Surfing” Stephena Pondera jako świetną edukację ogólną, ale zanim otworzysz tę książkę, musisz nauczyć się liczyć węglowodany. Oto film, dzięki któremu nauczysz się liczyć węglowodany. Jest mnóstwo filmów. Radzę trzymać się tych, które liczą gramy, a nie czegokolwiek takiego jak punkty czy COH, ponieważ gramy działają niezależnie od stosunku insuliny do węglowodanów. COH lub punkty natychmiast trafiają do miejsc po przecinku, to po prostu staje się mylące.